Ayaşî-zâde Seyyid Mehmed Şeyhî Dîvânı (İnceleme-Metin- Dil İçi Çeviri) – Osman Kufacı

Öz:
Ayaşî-zâde Seyyid Mehmed, Şeyhî mahlasıyla şiirlerini 17. yüzyılda kaleme almıştır. Ayaşî-zâde Seyyid Mehmed hakkında Vekâyi‘u’l-Fuzalâ ve Tuhfe-i Nâilî dışında şair tezkirelerinde ve kaynaklarda herhangi bir bilgiye tesadüf edilmemektedir. Şairin medrese eğitiminden sonra kadılık mesleğine yönelip Anadolu’da görev yaptığını, H 1080/ M 1670 tarihinde öldüğünü haber vererek şiirlerinden bir beyti örnek olarak sunarlar. Dîvân’da 126 şiirin varlığı söz konusudur. Bu şiirlerden 103’ü gazel formundadır. Bundan dolayı Şeyhî’yi gazel şairi olarak vasıflandırmak uygun olacaktır. Rubai nazım şeklini 11, kıta nazım şeklini 2, kaside nazım şeklini 9 defa, 1 şiirde ise terkibibent nazım şeklini kullanmıştır. Şeyhî’nin üslubunun en önemli ve dikkat çekici yanı Sebk-i Hindî akımının etkilerini bünyesinde barındırmasıdır. Şairin az sayıdaki şiirlerinden müteşekkil eserinde Sebk-i Hindî’nin asgari özelliklerinin tümü görülmektedir. Bu husus onu Sebk-i Hindî şairleri içerisinde saymaya yeterli olacaktır. İki bölümden meydana gelen bu çalışma, Şeyhî Dîvânı’nın transkripsiyonunu ve dil içi çevirisini içermektedir. I. Bölüm Ayaşî-zâde Seyyid Mehmed Şeyhî’nin Hayatı, Edebî Kişiliği ve Dîvânı başlığını taşımaktadır. II. Bölümde ise yazma nüshanın tanıtımı yapıldıktan sonra metnin kuruluşunda takip edilen yöntem izah edilmiştir. Devamında Dîvân’ın transkripsiyonu ve dil içi çevirisine geçilmiştir. Dîvân nüshasının tıpkıbaskısı kitabın sonuna ek olarak ilave edilmiştir.
Abstract:
Ayaşî-zâde Seyyid Mehmed wrote his poems under the pen name Şeyhî in the 17th century. Apart from Vekâyi‘u’l-Fuzalâ and Tuhfe-i Nâilî, no information about Ayaşî-zâde Seyyid Mehmed is found in biographical dictionaries of poets or other sources. They report that after completing his madrasa education, the poet turned to the profession of qadi and served in Anatolia, and that he died in 1080 AH/1670 CE, citing a verse from his poetry as an example. There are 126 poems in the Divan. Of these poems, 103 are in the ghazal form. For this reason, it would be appropriate to describe Şeyhî as a ghazal poet. He used the rubai form 11 times, the qita form 2 times, the qasida form 9 times, and the terkibibent form in 1 poem. The most significant and striking aspect of Şeyhî’s style is that it incorporates the influences of the Sebk-i Hindî movement. All the essential characteristics of Sebk-i Hindî are evident in his work, which consists of a small number of poems. This fact alone is sufficient to classify him among the Sebk-i Hindî poets. This two-part study includes the transcription and intra-lingual translation of the Şeyhî Divan. Part I is titled “The Life, Literary Personality, and Divan of Ayaşî-zâde Seyyid Mehmed Şeyhî.” In Part II, after introducing the manuscript copy, the methodology followed in the text’s composition is explained. This is followed by the transcription and intra-lingual translation of the Divan. A facsimile of the Divan manuscript has been appended to the end of the book.

ÖN KAPAK İÇİN TIKLAYINIZ.

Ön Kapakİndir

ARKA KAPAK İÇİN TIKLAYINIZ.

Arka Kapakİndir

ÇİFT TARAFLI KAPAK İÇİN TIKLAYINIZ.

Duplex Kapakİndir

Bibliyografik kayıtlar için aşağıdaki düğmeye tıklayınız.

---