Logostan Retoriğe Yeni Türk Edebiyatı İncelemeleri -Hikâye- (Editör: Mustafa Karabulut)

Öz:
Logos, akıl yürütmeye, söze, delile, neden-sonuç ilişkisine ve mantıklı çıkarımlara dayalı bir kavramdır. Retorik ise bir düşünceyi etkili ve ikna edici bir şekilde ifade etme sanatıdır. Bu iki kavram düşüncenin ve sözün iki farklı boyutuyla beraber, edebî metnin nasıl kurulduğu, anlamın nasıl üretildiği ve anlatının okurla nasıl bir ilişki kurduğu hususlarını da yansıtır. Hikâyede yazarın akıl yürütmeye, neden-nasıl sonucuna nasıl yer verdiği, hangi kelimeleri seçtiği, nasıl bir anlatım kullandığı ve dinleyiciyi nasıl etkilediği önem taşır. Logostan retoriğe ifadesi, mantıksal ve akılcı temellendirme ile etkili bir söylem ve ikna biçimine yöneliş anlamında kullanılabilir. Logostan Retoriğe: Yeni Türk Edebiyatı İncelemeleri – Hikâye adlı bu çalışma, hikâye türünün Yeni Türk edebiyatı içerisinde geçirdiği dönüşümü ve edebiyatımızın modernleşme serüvenini anlamak bakımından da özel bir önem taşır. Tanzimat’tan günümüze uzanan süreçte hikâye; gelenek ile yenilik, gerçeklik ile kurmaca, birey ile toplum, akıl ile duygu, temsil ile yorum arasındaki gerilimlerin taşıyıcısı olmuştur. Hikâyenin geçirdiği değişimler, insanın ve dolayısıyla edebiyatın dönüşümünün de bir göstergesidir.

Abstract:
Logos is a concept based on reasoning, speech, evidence, cause-and-effect relationships, and logical inferences. Rhetoric, on the other hand, is the art of expressing an idea in an effective and persuasive manner. These two concepts, along with two distinct dimensions of thought and speech, also reflect how a literary text is constructed, how meaning is produced, and how the narrative establishes a connection with the reader. In a short story, it is significant how the author incorporates reasoning and cause-and-effect relationships, which words are chosen, what narrative style is employed, and how the reader is influenced. The phrase “from logos to rhetoric” can be understood as a shift from logical and rational justification toward an effective form of discourse and persuasion. This study, titled From Logos to Rhetoric: Studies in Modern Turkish Literature—The Short Story, holds particular significance for understanding the transformation the short story genre has undergone within Modern Turkish literature and the modernization journey of our literature. Throughout the period spanning from the Tanzimat era to the present, the short story has served as a vehicle for the tensions between tradition and innovation, reality and fiction, the individual and society, reason and emotion, and representation and interpretation. The changes the short story has undergone are also an indicator of the transformation of humanity and, consequently, of literature.

ÖN KAPAK İÇİN TIKLAYINIZ.

Hikaye Kapakİndir

Bibliyografik kayıtlar için aşağıdaki düğmeye tıklayınız.